En 1819, lo doctor ED Clarke utilizèt una bufada recentament inventada per fondre dos robins sul carbon, en produsent accidentalament un novèl material-veire robin.
En 1837, lo quimista francés Marc Gaudin comencèt d'estudiar sistematicament las pèiras preciosas d'un punt de vista quimic. Reagiguèt una solucion saturada de dicromat de potassi e de sulfat de potassi, e puèi fondèt lo residu per obténer de cristals d'oxid d'alumini, iniciant aital l'istòria formala de la sintèsi quimica de las pèiras preciosas.
En 1877, Ferey e d'autres sintetizèron los primièrs robins sintetics aptes per talhar e lustrar en utilizant de metòdes diferents, en produsent de cristals romboedris pesant aperaquí 1/3 carat.
En 1882 , de grandas quantitats de robins fonduts (robins de Genèva) apareguèron sul mercat europèu.
Vers 1900, Verneuil sintetizèt fòrça robins sintetics polits e de nauta qualitat en utilizant son metòde de creissença de cristal fondut inventat. Aqueste metòde rendèt possibla la produccion comerciala a granda escala de pèiras preciosas sinteticas.
En 1918, Chochralski desvolopèt lo metòde de Bridgman (metòde de tiratge) per la creissença de cristals fonduts, menant a mai de pèiras preciosas sinteticas grandas e de nauta qualitat sul mercat.
En 1940, la Companhiá Chatham sintetizèt amb succès d'esmeralda en utilizant lo metòde de flux.
En 1941, la companhiá aviá sintetizat de cristals d'esmeralda pesant fins a 15 carats, e mai se de qualitat mai bassa.
Vers 1950, lo scientific italian Spezia inventèt lo metòde idrotermic per sintetizar lo quars, menant a la produccion comerciala de cristals sintetics.
En 1957, los laboratòris Bell als EUA anoncièron una sintèsi capitada de robins en utilizant lo metòde idrotermal.
En 1955, General Electric als EUA anoncièt una sintèsi capitada de diamants industrials.
15 ans mai tard, en 1970, de diamants de qualitat gem- foguèron sintetizats. La pression nauta-combinada amb la tecnologia de depaus quimic de vapor (CVD) pòt ara sintetizar de diamants de qualitat de jòias que pesan mai de 11 carats.
En 1972, Pierre Gilson de França desvolopèt amb succès la tecnologia per sintetizar l'opal.
En 1974, l'opal blanc sintetic foguèt comercializat. En 1976, lo scientific sovietic Dukoka melhorèt lo metòde de sintèsi idrotermica per produire de robins, permetent la produccion comerciala de robins sintetics que semblavan fòrça als robins naturals. Al sègle XXI, la tecnologia de sintèsi de pèiras preciosas contunha d'avançar, permetent de sintetizar practicament quin tipe que siá de pèira preciosa.
